Protected: Het mocht gerust een k*t dag genoemd worden

Nee, niet de muizenhapjes!

Muizenhapjes, hebben jullie er ooit van gehoord? Ik in ieder geval niet en ik zou willen dat ze bestonden toen ik klein was! Toen ik in de winkelwagen zat en met mama of papa op zaterdagochtend boodschappen mocht doen.

Gister was mijn laatste werkdag bij de Albert Heijn en aangezien ik die dag op de deli-kaasafdeling stond besloot ik alle kindjes die in de winkel liepen en langs mij heen te trakteren op een stukje worst of kaas, net waar ze zin in hadden. Op een gegeven moment zat er een jochie van een jaar of 6 in de winkelwagen met zijn scheur wagenwijd open de winkel bij elkaar te schreeuwen, in zijn hand geklemd een zakje muizenhapjes. Op de vraag of hij een stukje worst wilde kwam als antwoord een overduidelijk nee geschud, meneer wilde zijn muizenhapjes en niet pas als ze thuis waren. De vader achter de winkelwagen zag er ondertussen al wanhopig uit met een blik in zijn ogen “normaal is hij heel lief en stil, alleen nu even niet, HELP!”. “Maar weet je wat muizen nog meer eten?” vroeg ik het jongetje, waarop zijn ogen wat wijder open gingen, “stukjes worst, maar niet doorvertellen hoor… dat is een geheimpje van de muizen en mij”. Onmiddelijk viel het zakje muizenhapjes uit de handjes van het jochie in de har en vroeg hij zachtjes of hij dan een stukje worst mocht. Pa gaf nog aan dat ik zijn redding was en ik gaf nog een stukje mee zodat hij zijn jochie tot net buiten de winkel stil kon houden.

Ja, dat ga ik wel missen, kids op zaterdagochtend in de Albert Heijn. Maar dat vroege opstaan en ‘s avonds om 10 uur al omvallen van vermoeidheid zal ik totaal niet missen. Of zou ik om zijn gevallen omdat ik iets teveel champagne op heb uit de fles die ik bij mijn vertrek van het kader heb gehad?

016.